म बिनाको दश बर्षे दशैँ

ओम सागर घर्ती मगर

मस्त निद्राको मुर्दा झै लठर्क्क परेको मेरो शरिर एकास्सी बिहानी पखको चिसो हावा को सिरोट सँगै मेरो लडेको शरिर नजिकै बाट जोड जोड सँग कुनै चिज को आवाजले मेरो निद्रा बृऊझाईदिन्छ ! ए मोबाईल मा आलाराम पो बजेछ ! अनी आँखा मिच्दै आधा ठलिएको मेरो शरिर हलचल गर्दैन ! तर बिस्तारै उठ्छु ! नजिकैबाट कानै तातिने गरि घन्किएको मेरो कालो मोबाईलको तान्छु ! र आलाराम बन्द गर्न तिर लाग्छू ! अनी हतार हतार मोबाईको wifi on गर्दछु ! अनी फेस बूक तिर आँखा दौडाऊन सूरू गर्दछु !

तर आज मेरो मोबाईलमा अन्यदिनहरू भन्दा फरक रौनक हरू र तस्बिरहरू देख्दछू ! पृर्थी गोलाकार भएझै समय पनी गोलै घडीको सूईमा घुम्दो रहेछ ! हो कुनै समय को एक मिनेट पनी लामो लाग्ने त्यो घडीको सुई तर आज मलाई एक दमै छोटो लाग्दैछ ! किनकी मैले नदेखेको दश बर्षको दशै आज पनी आईसकेछ ! हो जुन बेला म स्कुल लेवल मा  slc parda  सम्म २०६३ सालको दशै बाहेक मईले अहीले २०७३ साल सम्मको दशै साच्ची भन्नू पर्दा मईले देखेको छैन ! भन्दा पनी हून्छ अहीले मलाई दशैको महत्व के हो कस्तो हून्छ ! भन्ने कूरा पनी बिर्सिजस्तो लाग्छ ! जुन बेला म टिनेज ऊमेरको थिए मईले   २०६२साल तिर हो म slc ko तयारी गर्दै ! थिए अनी मेरो बूवा मलाई छोरा राम्रो सँग slc pass  गरेर ठुलो मान्छे बन्नु पर्छ तै त होस अली पढ्ने लक्षण भएको छोरा!  भन्दै यसको लागी भगबती सँग बिदृा माग्न मन्दिरमा जानू पर्छ भन्दै मलाई बिहानै ऊठाएर  !

कपडा धुने फुर्से आहा साबूनको डल्लो  ले नुहाऊन लगाएर ! एक किलो मिटर अग्लो डाँडामा रहेको सून्दरा देवी दूर्गा भगवती को मन्दीरमा गएर ! पुजागरेर फर्की घरमा आएर मलाई बूवाआमाले   दिनु भएको महासागर आशिरबाद को स्नेह र अमृत रूपी शब्दहरू !  र ऊहाहरूले लगाईदिनू भएको रातो टिका र पहेँलो जमराहरू अझै पनी मेरा कानै छन की जस्तो लाग्छ ! तर अहिले २०७३ सालको दशै आईसकेपो रहेछ ! समय कती छोटो रहेछ ! यती लामो समय बितेको मलाई थाहा नै भएन ! म सँग सँगै पढेकी साथी  ले बिहे पनी त्यही बर्ष गरेको थियो ! त र ऊसको त अहिले छोराले ५ कलास पढ्ने पनी भईसकेछ ! तर मलाई पत्तै छैन म अझै बच्चा हू जस्तो लाग्छ !

मध्यम बर्गिय तथा ठूलो मेरो परिवार र घरमा आम्दानी भनेको कृषी बाहेक केही थिएन !हामी सबै दाजू बहीनीहरू पढ्नू पर्ने ! त्यो सबै वुवाले हामी लाई ऋण गरेर बिभिन्न बैक तथा व्यक्ती बाट ऋण  लिएर पढाऊनू भएको रहेछ ! तर हामी बच्चा सम्म त थाहा भएन  ! तर पछी हाम्रो घर जग्गा सबै लिलाम हूने भएपछी हामी थाहा भयो अनी हाम्रो कलिलो बाल मस्तिकमा पढ्न भन्दापनी  पैसा कसरी कमाऊने र साहूको ऋण तिर्न तिर हाम्रो बाल मस्तिकसहरू घुम्न लाग्यो अनी मेरो दाई +२ पर्दै गर्दा ऊहा कतार को एक घर तथा विल्डीडं वनाऊने कम्पनीमा लेवर को काम गर्न लाग्नु भयो ! अनी म भर्खर slc पास गरेर बसेको थिए  ! मेरो विदेश जान ऊमेर पुगेको थिएन ! तर पनी मेरो बाल मस्तिकसमा धरौतीमा बसेको मेरो घर जग्गा फिर्ता गरि साहूको ऋण कसरी चुक्ता गर्ने तिर मात्र ध्यान गईरहन्थ्यो ! तर पनी मलाई पढ्ने धेरै ईच्छा भएको हूनाले म गाऊमा बसेर बाबू आमाको न्यानो माया र

साथीभाईहरूको रमाईलो वातावरण रमाऊने चाहाना हूदा हूदै पनी यि सबै कुरा लाई चट्कै छोडेर ऋण र आर्थिक अबश्थामा ओझेलिको मेरो मन ठुलो साहस बोक्दै केही पैसा कमाऊने अनी धेरै पढेर ठूलो मान्छे बन्ने मन भरी सपना बोकेर ! २०६३ सालको तिज को दिन पकेटमा १५०० रुपैया र पछाडी कालो फित्ता गरेको झोला मा केही किताब र कापीहरू बोकेर दागंबाट काठमान्डौको नाईट बसमा यात्रा गरे ! नाईट बसको चक्काले नेपालको हाईको बाटोमा ठोकिएको ठक्कर जस्तै मेरो काठमान्डौ को जिन्दगीले त्यस्तै ठक्कर खान पुग्यो ! हामी गरिब ले सोचे जस्तो कहाँ छर काठमान्डू गिदृै गिदृहरू को हूलमा सिनो को लस्कर जस्तो काठमान्डौ ! ठुलो सपना र मन भरी आशा बोकेर आएको मेरो मन सोचे जस्तो कहाँ छर काठमान्डू  तर मन मा आँट र शाहस बोकेरजिन्दकी सित लडिरहे आर्थिक अभाव र भविष्य सँग लडेको मान्छे म  कहिले कुनै साहूको घर सफा गर्ने गार्डेन सफा गर्ने  त कहीले सहकारीमा पैसा ऊठाऊने काम गरे त कहीले गारमेन्ट कम्पनीमा पाले काम गरे कहिले धनले मात्तिएका तर बूदृीमा बिर्को लागेकै आफ्नै कलास का साथीहरू लाई ट्युसन पढाएर त कहीले धनी मान्छेहरू को छोराछोरी लाई होमट्युसन पढाएर जेनतेन गर्दै बिबिएस सम्मको अध्ययन गरे तर कुन बेला  काठमान्डौ ५ बर्ष बिताएछु थाहै भएन !

दिन पछी रात अनी रात पछी दिन हरू कती आए कती गए कती बसन्तऋतुहरू हरू मा कती नया पालुवाहरू पलाए कती शिशिर ऋतुको जाडो कठ्यांरिएर झरे कति पर्वहरूआए  कती दशै आए कती तिहार आए तर गरिब आर्थिक अभावमा छटपट्टिएको मेरो मनमा कहीलै दशै आएन् ! अहीले कोरिया आएको पनी ५ बर्ष हुन लाग्यो ! मेरो अहीले बास्तविक ऊमेर २५ बर्ष भयो २०६३ साल मा म १५ बर्षको थिए ? अहीले २०७३ सालमा आऊदा सम्म २५ बर्ष भए तर १० बर्ष अन्तरभयो  मैले दशै देखेको छैन् ! तर

धन्यहूनूछ मेरा बूवाआमा तपाईहरूले दिनु भएको आशिरबाद र मायाले गर्दा म धेरै लामो समय मेरो प्यारो गाँऊ घर अनी साथीहरू छोडेर विरानो मुलुक मा आर्थिक अभाव र भविष्यको खोजीमा आफ्नो  कर्मश्वको लागी घर देखी टाढा हूने पुगे र अहिले रोजगारकै शिलशिलमा सात समुन्द्रपारी पर्देश को भुमीमा कोरीयामा आफ्नो कर्मश्व सँग रम्दै र जुध्दै छू ! रातको अँध्यारो छाया पन्छाऊन बिहानी ऊज्यालो सुर्यको किरण ऊदाय झै मईले नदेखेको मेरो अँध्यारो दशै ऊज्यालो बनी  अर्को दशै पक्कै आऊनेछ !

प्रकाशित मिति : २०७३ असोज २६ (October 12, 2016)

प्रतिक्रियाहरु


तपाईको प्रतिक्रिया

Advertise with us

विचारका थप शिर्षकहरु

• डिप्रेशनले गाज्दैमा आत्माहत्या रोज्नु बेकार्छ

• आमा भोट पाटीलाई हैन ब्यक्तिलाई दिने हो

• आसन्न स्थानीय निर्वाचन;प्रतीक्षा र प्रतिफल:

• सम्भावना बोकेको सगून

• यसकारण मैले राजनीति छाडे

• जीवनको बिग्रिएको फ्रोफाईल

• कोरियाबाट एक नेपालीको नयाँ पार्टी साझा पार्टीलाई सन्देश

• कोरियाको दश हजार कोटाले ल्याएको तरङ र वास्तविक्ता :

• मेरो भोगाईमा जनयुद्ध

• कोरियन नयाँ वर्ष सलनाल एक अनुभती

• एनसिसिलाई ऐतिहासिक भुमिका निर्बाह गर्ने सस्थाको रुपमा बिकास गर्नु आबस्यक छ ।

• बिदेशमा हुदा तिन वटा कोटबाट बच्नु आवश्यक छ

• आरक्षण जातिय हैन, बर्गिय हुनुपर्छ

• कोरियामा राजनीतिक कार्यक्रम बिरोध र समर्थनको शृङ्खला कि समिक्षा र सहकार्य

• नदेखेका सपना हरु

• कोरिया फेरि आउने कि, नेपाल मै केहि गर्ने ?

• लोसारको शाब्दिक अर्थ र यसका प्रकार

• मजदुर र किसानको साथी, नैतिकता र ईमान्दारिताको प्रतिमुर्ती रामचन्द्र दाई

• सविधान संसोधन

• किन बन्द हडताल चक्काजामको बिरोधी हो विवेकशील नेपाली दल

जनमत

चुटकिलाहरु पढेर
पेट मिचि मिचि हाँस्न चाहनुहुन्छ ??
यहाँ क्लिक गर्नुहोस् ।

GLOBAL Mart & DURGA Restaurant Sunrise Bank in Korea Poornima Restaurant Kasam Restaurant Sumnima Musical
छन्त्याल परिवार दक्षिण कोरियाद्धारा बृहत् भलिबल प्रतियोगिता आयोजनाको घोषणा, टाईसिट जुलाई २३मा कोरियाबाट फर्केका बुद्व गौतम द्वारा लिखित बढ्दो तनाब र त्यसको सामाधान बारेको पुस्तक बिमोचन हुने कोरियाको बायु प्रदुषण उच्च जोखिम पूर्ण , सजक रहन बिज्ञहरुको सुझाब इपिएस अन्र्तगत छुटेकाहरुलाई असार २१ मा फेरि कोरियन भाषा परीक्षाकोरियामा विदाको दिन एचआरडीको सीपमुलक तालिम लिदै नेपालीहरु, भन्छन नेपालमा गएर अव केहि गर्न सकिन्छ कोरियाका नेपालीहरु ९३ प्रतिशत हुण्डी मार्फत पैसा पठाउछन, कोरियाले विदेशी रेमिट्यान्स सम्वन्धी नयाँ कानून ल्याउदैनेपालमा धेरै लगानी गर्ने चौथो मुलुकमा दक्षिण कोरिया, ११ अर्ब डलर लगानी
कोरियाको मानब संसाधन केन्द्रद्वारा पुनः प्रवेश सम्बन्धि नियम परिबर्तन जुन २०१७ काेरिया नेपालीका लागि कालाे महिना, दुई सातामा ५ जनाकाे मृत्युअबैधानिक बिदेशी कामदार हटाइनु पर्ने माग राख्दै कोरियन मजदुरहरु आन्दोलित ,हजारौंको संख्यामा सडकमा उत्रिए वाइडबडी जहाज ल्याएपछि पहिलो उडान दक्षिण कोरियाकोरियामा रहस्यमय मृत्युको सन्त्रास कोरियामा सन् २०१८को लागि न्युनतम ज्याला निर्धारण समितिको त्रिपक्षिय बैठक जारि ,निष्कर्षमा पुग्न केहि समय लाग्ने कोरियाका नेपालीहरु ९३ प्रतिशत हुण्डी मार्फत पैसा पठाउछन, कोरियाले विदेशी रेमिट्यान्स सम्वन्धी नयाँ कानून ल्याउदैसाथी तैले त दुनिँया छाडिस मैले एउटा कम्पनी छाड्न कसाे नसकाैला र ?
एका विहानै दुःखद खबर, कोरियामा शुक्रबार नेपाल जाने तयारीमा रहेका नेपाली युवकले शौचालयमा झुण्डिएर गरे आत्महत्याकोरियाको अध्यागमन बिभागले गर्यो भिषाका केहि नियम परिबर्तन कोरियामा अकस्मात असहज भएपछि अस्पताल पु¥याइएका एक नेपालीको मृत्यु, इपिएस कामदारलाई कोरियन सरकारको अफर, ड्राइभिङ,कार मर्मत, बेकरी देखि स्वरोजगार तालिमकोरियामा दुर्घटना परि गम्भीर अबस्थामा रहेका राजेन्द्र खत्रीलाई सहयोगको अपिल कोरियाको मानब संसाधन केन्द्रद्वारा पुनः प्रवेश सम्बन्धि नियम परिबर्तन नेपाल फर्कने तयारीमा रहेका राईको कोरियामा निधनउत्तर कोरियाली शरणार्थीका छोरा दक्षिण कोरियाको राष्ट्रपति पदमा निर्वाचित, आजै सपथ ग्रहण
Women for Women Help Nepal Network Get Membership of MTU रविन्द्र मिश्रका कविता Sahayog
Face Of The Week
Face of The Week -- Manoj Shrestha Manoj Shrestha
Date of Birth : 10 June, 1982
Address: Daegu
Hometown : Jalapa- 2, Khotang
Occupation : Worker
Hobbies : playing, singing and traveling
E-mail : manoj2cu@yahoo.com
Listen BBC Nepali Radio Listen Radio KOREA DARPAN Listen Radio Program Hello Seoul EPS Nepal